* Jonathan * Odkąd porwali Alice, nie czułem nic z wyjątkiem bezsilności. Byłem wściekły na Paula że, nic nie robi, tylko jak on to określił "Orientuje się w sytuacji". Po jakiś 24 godzinach od uprowadzenia Alice, wreszcie wezwał mnie do siebie. Wszedłem do niewielkiego biura swojego brata. Stał nonszalancko oparty o biurko i wpatrywał się we mnie tym swoim poważnym wzrokiem, którego używał, wtedy gdy sytuacja była naprawdę poważna. - Jonathan, mamy problem. - odrzekł. - No co ty? - odparłem z sarkazmem. - Nie zauważyłem. Dowiedziałeś się czegoś? - przy ostatnim zdaniu, spojrzałem mu prosto w oczy. - Elisabeth podała mojej siostrze mieszankę krwi, swojej, ojca i zablokowanych aniołów. Jest teraz wypraną z uczuć maszyną do zabijania Strażników. - odparł powoli, dokładnie ważąc każde słowo. Gdy to usłyszałem, zacząłem nerwowo chodzić po pomieszczeniu. - Jak to podała je mieszankę krwi swojej, męża i zablokowanych aniołów? Przecież my jej nie odzyskamy. Pozabija nas...
Komentarze
Prześlij komentarz